ATTENTIE! Deze website maakt gebruik van cookies en vergelijkbare technologieën.

Als u uw instellingen niet wijzigt dan gaat u akkoord met het gebruik. Meer informatie

Ik begrijp het

Kies uw taal:

Visual13.jpg

Aardbeving Hulp

Publieke keuken voor de aardbeving slachtoffers

Een impressie van ons werk in de publieke keuken van Lombok Care voor de aardbeving slachtoffers in het dorp LembahSari

Bakkerij Pijpers met speciaal Lombokbrood

Bakkerij Pijpers brood en banket met de actie lombokbrood

39872934 2106139932742814 1123616504659574784 n39872934 2106139932742814 1123616504659574784 n

Super bedankt voor jullie steun 

Donatie van medicatie

LombokCare werkt samen met WeCare.ID om 4 dozen vol medicijnen te verdelen over 4 verschillende gezondheidsposten in de volgende 4 dorpen:
Jeringgo, Gunung Sari, Kerandangan en Kekait, allemaal gelegen in West Lombok.

Nog steeds hebben veel gezondheidsposten extra ondersteuning nodig om de vluchtelingen in noodkampen te kunnen dienen. Hopelijk zijn er nog steeds veel sponsoren die ons willen helpen.

wecare4wecare4
wecare4wecare4

Artikel De Limburger 20/8/2018

Roermondenaar biedt hulp op door aardbevingen geteisterd Lombok

door Joni van Essen

Roermondenaar biedt hulp op door aardbevingen geteisterd Lombok

Te midden van het puin wordt geprobeerd in de primaire levensbehoeften te voorzien.Afbeelding: Christ Schreurs

Een ticket boeken en de bewoners van Lombok helpen. Dat is precies wat Roermondenaar Christ Schreurs deed toen hij hoorde van de eerste zware aardbeving op het Indonesische eiland. Via zijn stichting LombokCare helpt hij de mensen van kampong Kerandangan aan basisvoorzieningen als water en voedsel.

Stilte aan de andere kant van de lijn. "Ik sprong even op, we hadden weer een lichte beving." Echt schrikken doet Roermondenaar Christ Schreurs er al niet meer van. "Gelukkig niet een zware", vervolgt hij nuchter. De aardschokken zijn nog altijd een bijna dagelijks terugkerend fenomeen op het Indonesische eiland Lombok en hebben al honderden levens geëist. Van kampong Kerandangan, het dorp waar Schreurs woont, is weinig meer over. Driekwart van de woningen is verwoest door het natuurgeweld. Zo goed en kwaad als het gaat voorziet Schreurs zijn dorpsgenoten van basisbehoeften als water, voedsel en een veilige slaapplek.

Team

Gelukkig voor hem staat hij daar niet alleen voor. Hij wordt gesteund door een team van 23 werknemers van zijn stichting LombokCare, een organisatie die onder meer een school heeft opgezet voor kinderen met een beperking en hen met gespecialiseerde werkers probeert te helpen. Voorzitter Schreurs runt de Nederlandse kant, zijn in Indonesië wonende dochter en schoonzoon nemen daar de coördinerende honneurs waar. Toch kon hij het niet verkroppen vanuit Nederland toe te kijken hoe de inwoners van het land waar hij al 35 jaar komt, moeten lijden. Op 6 augustus, de dag van de eerste zware aardbeving, werd aanstalten gemaakt om het heft in eigen hand te nemen. "Ik heb op die dag nog een ticket geboekt" aldus Schreurs. Twee dagen later kwam hij aan op Lombok waar hij eerst een aantal plaatsen bezocht om een idee te krijgen van wat er op het eiland speelt. "Daar kun je je geen voorstelling van maken. Dat je er dan middenin zit en de mensen die je kent ziet zitten in een tentje, het hele dorp verwoest… Dan moet je de zaak eerst even goed kunnen verwerken voordat je verder kan met coördinatie en hulpverlening.

Na bijna twee weken zijn er van die hulp al concrete voorbeelden zichtbaar. Zo is er een gaarkeuken opgezet waar door vrouwen uit het dorp wordt gekookt en zijn er met behulp van een andere organisatie toiletten gerealiseerd. "Nu kunnen wij onze prioriteiten weer een beetje verleggen naar zaken als medische hulp, voeding voor met name kleine kinderen en traumatherapie in de tentenkampen. Er is zo veel, maar je kunt ook niet alles. Daar hebben we de financiën niet voor."

Fysiobus

Daarvoor hoopt Schreurs dan ook op steun vanuit Nederland. Bovenaan het wensenlijstje staat voldoende geld om een ‘mobiele fysiobus’ te kunnen aanschaffen die ook op lange termijn van groot nut kan zijn. "Heel veel mensen - met name in de bergen, maar ook oude mensen en kinderen van de stichting - zijn niet in staat de fysiotherapie te bezoeken: met die bus kunnen we naar hen toe. Heel belangrijk is dat we traumatherapie kunnen geven aan met name de kinderen. Je merkt dat zij zo enorm getraumatiseerd zijn. We hebben al behoorlijk wat aardschokken gehad, eergisternacht hebben we op straat geslapen. Tot drie keer toe word je dan uit je bed geschud, iedereen rent in paniek de straat op. En als je dan die kinderen ziet, dat is gewoon dramatisch."

Kenmerkend voor de situatie zijn de tentenkampen waar vele heemlozen zijn ondergebracht. Schreurs had geluk: zijn huis is nog redelijk gespaard gebleven. "Ik heb het op Europese normen laten bouwen en niet bespaard op cement, beton of draagijzer. Dat is wat de mensen hier wel doen. Cement maken ze niet met de verhouding één op drie, maar één op tien; kunnen ze meer gebruiken. Maar als er dan wat gebeurt, zakt het als een pudding in elkaar. Daardoor krijg je dit soort zaken, de armoede speelt daar een grote rol in." Die armoede komt Schreurs tegemoet als hij zijn voordeur opendoet. "Als ik naar buiten loop, staat op het grasveld voor ons huis een tentenkamp waar een deel van het dorp zit. Ga je naar links, loop je tussen de puinhopen en verwoeste huizen." Af en toe staat er nog een overeind, maar mensen durven er niet meer te slapen. Vallend puin kan bij een volgende beving fataal zijn, een tent is veiliger.

Vlonders

Op korte termijn dient zich echter een nieuw probleem aan: eind augustus begint het regenseizoen. De tuin van Schreurs is dan ook omgetoverd tot werkplaats waar wordt gewerkt aan de productie van 175 vlonders van 40 centimeter hoog voor in de tentenkampen. "Daar kunnen mensen op slapen. Ze zullen hier minimaal een jaar of twee jaar moeten blijven voordat alle rommel is opgeruimd. Als het niet langer is."

De eerste beving die Schreurs zelf meemaakte was in die tuin. "We zijn hier bij ons huis aan het werk en ineens roept iedereen ‘bumi gempa’, of ‘aardbeving’. Dan ga je in het midden van het grasveld staan en zie je dat hele huis op en neer bewegen. Mensen staan om je heen, kinderen schreeuwen. Daar kun je nooit aan wennen. Dan moet je rustig blijven."

"Alle hulp is welkom", benadrukt Schreurs, maar de coördinatie ligt bij het leger. "Daar moet je je melden en aangeven wat je gaat doen." Hij merkt op dat men in Indonesië niet heel sterk is in dergelijke aansturing. "Maar, en dat moet eerlijk worden gezegd, ze doen hun best. Dat zie ik toch ook wel." Zijn werk in Lombok doet Schreurs pas echt beseffen wat de impact is van zo’n reeks aardschokken. "Je ziet vaak de aardbevingen in andere landen, kijkt ernaar op televisie. Je denkt ‘verschrikkelijk’ maar voelt er verder niks bij. Begrijpelijk, en ik hoop ook dat niemand het verder hoeft mee te maken, maar als je er tussen zit… Je kijkt er anders tegenaan. Je voelt wat mensen en kinderen voelen, wat het allemaal teweeg kan brengen."

Delen | Tweet |  LinkedIn

Krant artikel

Met dank aan onze vrijwilligster Linda is er een artikel van Lombok in de krant gepubliceert.
(Klik op de afbeelding om deze te vergroten)

krant lombok

Bnnr DoneerNL

© 2015 - Stichting LombokCare - privacy & cookies - website door Barkey Media